Page 55 - Çağın Gözden E-Dergi Sayı 2
P. 55

VEFA İBRAHİM ARACI




          O, İzmit’te doğmuş, İzmit’te büyümüş ama baş koyduğu her yolda sınırların dışına çıkıp, tüm dünyaya
          ulaşabilmiş biri. Dünya üzerinde şimdiye dek yalnızca Avusturalya’yı ziyaret edememiş olan, zamanının
          çoğunu çok sevdiği ve önem verdiği atlarıyla ve çok değerli ailesiyle geçiren İbrahim Aracı, prestijli at
          yarışlarını izlemek için günü birlik İngiltere gezilerinde İngiltere Kraliçesi ve Dünyaca ünlü Arap Şeyhleri
          ile birlikte özenle büyüttüğü atlarının mücadelesini izliyor, açık arttırmalara katılıyor ve oradaki herkes
          tarafından gıpta ile takip ediliyor. Avrupa, Amerika ya da Uzak Doğu’da herhangi bir yerde adından
          bahsettiğiniz anda şu soruyla karşılaşmanız mümkün: “Bir Türk atçı var ondan mı bahsediyorsunuz?”


          1683 yılında gerçekleşen Viyana Savaşı   Atçılığa olan ilginiz nasıl başladı? At
          sırasında savaştan, yenilgiden ya da    yetiştiriciliğini bu denli dikkate alarak titizce
          zaferden daha çok konuşulan bir konu vardı
          ki o da savaş meydanındaki hızlı, çevik ve   yapmanızın sebebi nedir?
          her açıdan mükemmel olan atlardı. İngilizler
          ve Fransızlar tarafından Thoroughbred ya   Atçılık; merak, sevgi, bir tutku   kötü olacak gibi yorumları temel
          da Türk Atı olarak adlandırılan bu atlar,   oldu artık benim için. Birçok şeyi   alarak elindeki payları borsa gibi
          aslında bugün pek çok yerde duyduğumuz   öğrendim. Avrupa’daki ortaklık   satılığa çıkarttı. Bir yanım atları,
          Safkan İngiliz atlarından başkası değil. Pek   kültürünü, atların üzerine yapılan   atçılığı çok seviyor. Bir yanım da
          çok tarihçi tarafından incelenip, detaylıca   ortaklıklardan öğrendim. Mesela   başka bir tarafa gitmeye başladı
          araştırılan bu konunun çok tanıdık ve sıkı bir   bir ata yüzlerce insan ortak   sanayici olarak. Yaptığım işler
          takipçisi daha var…                     olabilirsiniz. Diyelim ki biz dört   dolayısıyla bir dünya markası
                                                  arkadaşız, okulda okuyoruz belli   yaratma vizyonu ile hareket etmeye
          Akmeşe’yi ziyaret ettiyseniz, yol boyunca   bir paramız var. Babamız okul
          ilerlerken gözünüze takılan, neredeyse   paramızı veriyor, ama herkesin   başladım. Atçılık işini bu kadar
          100 futbol sahası büyüklüğünde,         çalışmasını görünce utanıp       büyütebilmemin, İngiltere’deki,
          birbirinden güzel tayların ve atların   çalışmaya başlıyoruz. Napalım    Fransa’daki, İrlanda’daki pazarları
          bulunduğu, yemyeşil düzlükleriyle adeta   sabahları at binelim, gidip seyislik   ve at kanlarını elimde tutabilmemin
          cennetten bir parça olan Vefa Harası’nı da   yapalım. Dört arkadaş biz anlaşıp   bir sebebi de bu açıkçası. Bu tabi
          görmüşsünüzdür. İşte o Vefa Harası, İzmit’te   3 ata bakıyoruz. At başına yirmişer   bir amaç, inşallah yapabilirim. Bu
          herkes tarafından tanınan sanayicilerden   pound alıyoruz. Bu parayı biriktirip   saatten sonra ben tekstil sektörüne
          biri olan, Koruma Grup’un sahibi İbrahim   3-5 ay sonra satışlara gidip anne   girip de bir Gucci yaratamam. Aşağı
          Aracı’ya ait. Yani burası, Native Khan’ın,   karnında bir yavru alıyoruz.   yukarı 40 yılım ticaretin içerisinde
          Aktabantay’ın ve Toruk Makto’nun baba   Çalıştığımız yere gidip; “Biz atlara   geçti. 40 yıldır uğraşıyorum,
          ocağı…                                  bakıyoruz zaten, bu atta burada   şuandaki elimdeki işlerden bir
          İbrahim Aracı, çok başarılı bir iş adamı,   kalsın biz buna da bakalım ama   tanesini dünya markası yapacak
                                                                                   durumda değilim. Mesela Klor,
          harika bir baba ve dede olmakla birlikte,   bundan pansiyon ücreti olarak   dünya markası yapabilecek bir
          at yetiştiriciliğine gönül vermiş ve tarihi   20 değil 10 pound al.” diyoruz ve
          Viyana Savaşı’na kadar uzanan hikâyenin   anlaşıyoruz. O atın bir yavrusu   şeyi yok. Karşınıza Almanya’dan,
          başkahramanı olan, ülkemizde İngiliz    doğuyor,  gidip müracaat ediyoruz.   Amerika’dan dünya devleri rakipler
          Atı olarak bilinen fakat aslında özbeöz   “Biz bu ata ortağız ve karar verdik   çıkıyor. Tabi şükürler olsun onda
          Türk Atı olan safkan atların, ait oldukları   satıyoruz bu atı.”  diye. At satışa   da kötü değiliz, dünyada 70
          yerde yetiştirilmesi için uzun yıllardır çaba   çıkıyor, atın değeri ne kadarsa   küsurlardayız. Dünyada bir marka
          harcamış birisi… Yetiştirdiği atları dünyaca   diğer ortaklara ödeme yapılıyor ve   olarak at kanı ortaya çıkartmak
          ünlü yarışlarda görmek mümkün. Atlara   sahiplik alınıyor. Ortak formayla   istiyorum. Avrupa gözünden
          ilgisi olan ve at yarışlarıyla ilgilenen herkes   ya da sırasıyla koşturuyoruz.   baktığınız zaman buna da epey
                                                  İngiltere’de atçılığın da katkı
          mutlaka ismini duymuş oluyor.           sağladığı gelişmiş bir ortaklık   ulaştım. Seneye ve ondan sonraki
          Bu konu üzerinde onunla sohbet etmeye   kültürü oturmuş. İngiltere’deki   sene de İngiltere’de sahaya
                                                                                   girecek atlarım var. Bu sahaya
          gittiğimizde elbette ona ilk olarak atçılığı   ortaklık kültürü üzerine bir olay   çıkacak atlardan bazılarını, bazı
          ve atçılığa nasıl başladığını sorduk. Bunun   anlatmak gerekirse, mesela şöyle   antrenörlere satma sözü de verdim.
          üzerine elinde büyükçe bir tabloyla geri   bir şey de yaşanmıştır. Banka   Çünkü bu antrenörlerin atınızı
          geldi. Tablo, at türlerinin, kan bağlarına   çalışanları çıkıyor diyor ki; “Ben   satın almak istemesi çok büyük
          göre sınıflandırıldığı ve içinde yüzlerce   bir at gördüm, beğendim. Adam
          farklı türün olduğu radyal frekanslı bir   başı 10 pound verin bu atı alalım.”   bir onurdur. Benim hayalim bu, bir
                                                                                   şeyi dünya markası yapmak. Benim
          tabloydu. İbrahim Bey, parmağıyla tablonun   Motivater denen bir at, benim
          merkezindeki ismi gösterdiği anda bizi uzun   atlardan biriyle de kardeştir onlar.    bu hedefimi devam ettirebilecek
          ve heyecanlı bir serüvenin beklediğinin   Motivater’ın 215 ortağıyla alıyorlar   birileri de olmalı Türkiye’de. Keşke
          farkındaydık…                           ve ilk yarışta birinci, ikinci yarışta   bu sektörler ilgilenen 5 – 10 kişi
                                                  birinci, Dünya Derbisinde de birinci   daha olsa, o zaman bu iş çok daha
          “İsterseniz buradan başlayalım.”
                                                  oluyor. Olacak bir şey değil. Daha   kolay olur. Ne kadar olur ne kadar
          Atçılık fazlasıyla geniş ve perspektifi bol   sonralarda at aygır oluyor, aygırlık   yapabilirim belli olmaz, İngiltere
          bir alan. Bu sebeple at yetiştiriciliği yapan   haklarını ihaleye çıkarıyorlar.   kraliçesi ki 30 yıl sonra yapabilmiş
          birine mutlaka doğru soruları yöneltmeniz   Bir yıllık çekim ücreti olarak 15   düşünün, ben 2. senemde Derby
          çok önemli. Biz ona yetiştiriciliğin    milyon Euro ödendi. Bu para 215   ve daha pek çok koşuya çıktım.
          inceliklerini, bu alana başlayış hikayesini ve   kişiye dağıtıldı. Bazı ortaklar   İngiltere’de pistlerin bir kaçı hariç
          Dünyaca ün kazanmış başarılarını sorduk.  seneye daha iyi olacak ya da daha   hepsinde de bir şeyler kazandım.
                                                                                                                53
   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60